Ek bilgi
| Sayı | İktisat ve Toplum Dergisi 183 |
|---|---|
| Sayfa Aralığı | 13-17 |
Makaleler
Türkiye’de Emeğin Zavallı Hali – Alper Duman
₺60,00
Daha önceki yazılarımda defalarca emeğin payının 2025 yılında dahi %30’larda olduğunu, bu durumda akran ülkelerimizin Kenya ve Fiji gibi ülkeler olduğunu vurgulamıştım. 2023 yılına ait girdi-çıktı tablosuna göre emeğin payı %32,2’dir.
Kişi başı GSYH’nin 18 bin dolara ulaştığı yönündeki afaki sloganlarla övünen ülke yönetiminden emek payının bu denli düşük olmasının nedenlerini duyacak değildik. Ancak yine de iktisadi açıdan önemli bir sorudur önümüzdeki mesele.
Dahası, ilk girdi-çıktı tablosu olan 1973 yılına ait tabloda da emeğin payının %31,12 olduğu ortaya çıkıyordu. Elli yılı aşkın bir sürede bir arpa boyu ilerleme sağlanamamıştı. O yıllarda Türkiye ekonomisi en azından çalışanların dağılımı bakımından önemli ölçüde tarıma dayalıydı. Yani o dönemdeki düşük emek payının belki bir mantıklı açıklaması olabilirdi. 1973 yılında 14,6 milyonluk istihdamın 8,4 milyonu “Tarım, Ormancılık, Avcılık ve Balıkçılık” sektöründeydi.1 Oysa son TÜİK rakamlarıyla 2025 yılı 3. çeyrek itibarıyla 32,5 milyon istihdamın yalnızca 4,5 milyonu aynı tarım sektöründedir.2
